مزاج اطفال گرم و تر است و در نهایت لطافت است.غذای اطفال باید رطوبت بخش باشد و میل به حرارت هم داشته باشد.

شیر مادر برای نوزاد از هر شیر دیگری بهتر است. زیرا بیشتر از هر غذای دیگر ، به گوهر غذایی نوزاد که در زندگی جنینی به او می رسد ، شباهت دارد.

پرهیزات:

  • در اطفال ، از گرسنگی و تشنگی و سیری بسیار به حدی که باعث پرخوری ، رودل و اسهال گردد ، پرهیز شود.
  • نباید به بچه اجازه داد به خوردن غذای زیاد عادت کند. غذای زیادی پیش وی بگذارند ولی مقدار کم به او بدهند تا به اصطلاح چشمش پر و دلش سیر شود.
  • از هر چه که حرارت و سردی بسیار داشته باشد، پرهیز شود.
  • چیزهای گرم و خشک مطلقا مضر است.
  • منع ترشیجات مخصوصا در دوره شیرخوارگی توصیه می شود.
  • نوشابه و غذاهای غلیظ به بچه نداده تا در کلیه او سنگ و شن تولید نشود.
  • همچنین در نوشیدن شیر و پنیر و خوراکی های سنگین زیاده روی نشود تا دچار سنگ کلیه نشوند.
  • در کودکان از ملین های قوی پرهیز شود. به کار بردن ملین های آب میوه ای وزیاد نخوردن شیرینی ها و میوه ها موجب می شود تا بیماری های ایشان فراوان نگردد.

توصیه ها :

  • چون اعضای اینان در رشد است باید بر حسب مزاج در تقویت آنها بکوشند.
  • مصرف انار(مقوی جگر) ، به و گلابی شیرین (مقوی معده) و سیب (مقوی دل) مفید است
  • بعضی اوقات ترشی ریواس ، دوغ ، آلو و امثال آن جهت تسکین حرارت فعالیت های ایشان مناسب است.
  • خیار ، کدو ، کاهو و امثال آن جهت رطوبت رسانی وخنکی مزاج ایشان گاه گاهی مفید است.
  • خربزه و هندوانه و انجیر نیز به جهت پاک کردن کلیه و مثانه خوب است.
  • بامداد که بچه بیدار می شود اجازه دهند مقداری بازی کند و بعد از کمی غذا دهند و دوباره اورا مشغول بازی کنند.