شادی و لذت در حد اعتدال:

  • حرارت غریزی را تقویت می کند
  • مزاج را گرم و تر می کند
  • باعث قوی تر شدن قوت ها می گردد
  • بدن از غذا بهره بیشتری می یابد و فربه می شود
  • رنگ رخسار تازه و شاداب می گردد
  • مواد زائد و دفعی و بیماری ها را از تن دفع می کند
  • بروز پیری را به تاخیر می اندازد

توجه: شادی مفرط می تواند سبب مرگ و هلاکت شود

غم و اندوه و ترس:

  • خون و حرارت غریزی را به داخل تن می برد
  • مزاج را سرد و خشک می کند
  • رنگ و روی را زرد می کند و شادابی و تازگی پوست را می برد
  • همه قوت ها را ضعیف می کند
  • موجب پیری می شود
  • غم و اندوه و گاه گاه و کم می تواند در مزاج های بسیار گرم ایجاد اعتدال نماید و باعث ساکن شدن خشم های عظیم و رفع سبکساری ناشی از شادی زیاد گردد

توجه: سرد کردن ترس، قوی تر از سرد کردن غم و اندوه است.

خشم و غضب:

  • باعث افزایش حرارت بدن می گردد
  • خون را در بدن می گستراند و قوت روح و حرارت را به ظاهر تن می رساند
  • برای افراد گرم و خشک یا با غلبه صفرا زیان دارد چون در اثر ازدیاد حرارت باعث تولید مواد سمی و پراکنده شدن آنها در بدن می گردد

توجه: گرم کردن خشم ، قوی تر از گرم کردن شادی و سایر اعراض است.

توجه: بروز خشم زیاد علاوه بر تولید مواد سمی ناشی از افزایش حرارت ناگهانی بدن، باعث هدر رفت حرارت و سرد شدن غیر طبیعی مزاج بدن در طولانی مدت میگردد و رنگ رخسار را زرد می کند.

توجه: خشم به اعتدال برای افراد تر و سرد مزاج و کسانی که حرارت غریزی شان ضعیف شده و رنگ و رویشان رفته و قوت هایشان کم شده سود دارد.