غذا خوردن، امری ضروری و واجب است زیرا بدن انسان مرکب از عناصر و اخلاط چهار گانه است و اینها دائم در حال تغییر و تبدیل و تحلیل هستند.پس برای حفظ صحت واجب است که به غذاهای سالم به اندازه لازم اکتفا نمود،مانند نان گندم پاکیزه ،برنج گیلان،گوشت گوسفند یا گوساله یکساله یا بزغاله شش ماهه،کبک، جوجه مرغ و خروس،ماهی تازه مثل ماهی سفید وقزل آلا و میوه هایی که نزدیک به غذا هستند مانند انگور و انجیر.همچنین به دلیل اینکه شیرینی برای کبد مطبوع است و خون سالم و طبیعی هم شیرین است و غذای همه بدن از خون است ،شیرینی هایی که شیرینی ملایم ومثلا از شکروبادام تهیه شده باشند برای تغذیه بدن سودمند هستند ،این شیرینی ها در تولید خلط دم(خون)کارآمد هستند.

هرفردی در حالت صحت و سلامت باید هم مزاج یعنی موافق مزاج خود غذا بخورد و در صورت عدم سلامتی بروز بیماری و غلبه هریک از اخلاط چهارگانه ،باید بر ضد مزاج خود غذا بخورد.

به طور مثال :فردی که مزاج طبیعی بدنش در حالت صحت و سلامت صفرا ،یعنی گرم و خشک است باید موافق مزاج خود غذا بخورد یعنی از غذاهای گرم وخشک درحد اعتدال مصرف کند.ونباید به او سردی داد.اما اگر همین فرد صفراوی ،صفرایش یعنی گرمی و خشکی بدنش از حد مجاز بیشتر شود وصفرا غلبه کند ،اینجا فرد دچار بیماری شده وباید برضد مزاج خود غذا بخورد،یعنی درمان به ضد کند.

(فرق است بین مزاج فرد و غلبه مزاج هرفرد)

در اصول طب سنتی میفرمایند:تقویت به عین است و درمان به ضد