طب سنتی

طبی سنتی ایران را طب مزاجی- طب اخلاطی می نامند، زیرا اساس تشخیص و درمان بر مبنای تعیین مزاج در حالت صحت و در حالت بیماری است. بسیاری از مردم عمل حجامت را معادل طب سنتی می دانند، در صورتی که حجامت تنها یکی از روش های طب سنتی است.

گاهی به اشتباه طب سنتی را معادل طب اسلامی فرض می کنند که قابل به ذکر است تعالیم و دستورات نبوی و ائمه اطهار فراتر از یک اصل علمی است؛ ولی در قالب یک مکتب درمانی به شمار نمی رود بلکه مطابق با شرایط، زمان، اقلیم و شرح حال بیمار در زمان های مختلف توصیه های درمانی توسط پیامبر و امامان شده است.

طبق تعریف بهداشت جهانی: تعریف کلی طب مکمل به مجموعه ای از روش های تشخیص و درمانی گفته می شود که با تفکر حاکم بر سیستم های بهداشتی رایج تفاوت کلی دارد. انسان ها از طریق نیاکان خود، بر اساس دریافت ها، باورها و تجربیات هر فرهنگی به آن دست یافته اند.

به طور کلی طب سنتی بر پایه شناخت مزاجی انسان و اخلاط تشکیل دهنده و با حکمت و تدبیر حکیم و طبیب متخصص به صورت کل نگری با توجه به شیوه زندگی و معنویت به درمان ریشه ای بیماری از طریق خواص داروهای موجود در طبیعت و روش های تدبیری می پردازد و انسان را مجموعه ای از ابعاد و کالبدهای مختلف می داند که با توجه به هر کالبد و ابعاد روحی- روانی، جسمی و ماورایی انسان سرلوحه تشخیص و درمان است.