ریاضت یا ورزش در طب سنتی ایران اهمیت فراوانی دارد به طوری که حکیم بوعلی سینا در کتاب قانون در بحث تدابیر مشترک،مهم ترین تدبیر در تندرستی را در درجه نخست ،ورزش کردن و سپس تدبیر غذا و تدبیر خواب می داند.

اما چرا ورزش به این حد مهم است ؟ زندگی بدون صرف غذا محال است و غذایی که تمامی آن به طور کامل مورد استفاده بدن قرار گیرد معمولا وجود ندارد بلکه در هر مرحله از مراحل هضم بخشی از آن به صورت ماده زائد در می آید و طبیعت می کوشد آن را از طریق مدفوع ، ادرار ، عرق و راههای دیگر از بدن دفع کند.اما همیشه مقدار کمی از این مواد زائد دفع نمیشوند و در بدن باقی می مانند که به مرور زمان تجمع پیدا کرده ، سبب بیماری می شوند، به این جهت چاره ای جز خارج نمودن آنها از بدن وجود ندارد ، اما اگر اخراج این مواد به وسیله دارو مد نظر باشد باید آگاه بود که هیچ دارویی حتی گیاهی بدون ضرر نیست زیرا دارو در عین حال که مواد زائد را می راند ، بخشی هرچند اندک از اخلاط و مواد مورد نیاز و ضروری را نیز دفع می کند و بر اثر آن ، نیروی اندام ها و قوت بدن کاهش می یابد لذا بهترین راه برای دفع این مواد زائد ، ورزش و حرکت بدنی است.در پزشکی ایرانی ورزش چنین تعریف می شود : حرکتی است تابع اراده و هرگاه که انسان ورزش کند ، اندام هایش از حرکت گرم شده و حرارت غریزی را برمی افروزد و تازه می شود.