حمام در گذشته معنایی متفاوت با امروز ذاشته است و به عنوان یکی از راههای استفراغ و پاکسازی بدن مورد استفاده قرار می گرفته .ویژگی حمام های سنتی در سه چیز بوده است :گرمی هوا ، رطوبت آب و ساختمان آن

  • هوا: حمام از جهت هوای گرم آن ، گرم کننده بدن است و باید هوای حمام در گرمی و سردی به حسب حال فرد حمام کننده معتدل باشد.هوای بسیار گرم باعث باز شدن منافذ پوست و تعریق می شود و هوای نیم گرم و مایل به سردی باعث بسته شدن منافذ پوست و تعریق می گردد.
  • آب: آب بسیار گرم به مزاج گرمی می دهد و آبی که گرمای آن از حد ولرم کمتر است به مزاج سردی و رطوبت می بخشد. بهره بردن از گرمای حمام بدون استفاده از آب ، باعث خشکی بخشیدن به مزاج شده و این امر برای کسانی که رطوبت اضافه و عضلات سست و شل دارند مناسب است.
  • ساختمان: در گذشته ساختمان حمام از سه فضا تشکیل میشد ؛ فضای نخستین آن یعنی سربینه دارای مزاج سرد و تری بخش، فضای دوم یعنی راهرویی که سربینه را به گرم خانه متصل می کرد، گرم وتر و فضای سوم یعنی گرمخانه حمام ، گرم و خشک بود.(درحال حاضر می توان این فضاها را تا حدودی با ساختمان سونا و جکوزی مطابقت داد)

نتیجه حمام رفتن ، باز شدن منافذ پوست و تعریق است.به طور کلی حمام ، به سبب هوای آن باعث گرمی و خشکی و به سبب آب آن باعث افزایش رطوبت بدن می شود اما اگر مدت زیادی به طول انجامد ، خشکی افزاست.