مهندسی بدن من

 چرا سر آدمى یك پارچه نیست و از قطعات مختلف به وجود آمده ‏است؟

 چرا پیشانى مانند سر انسان از مو پوشیده نیست؟

 چرا بر روى پیشانى خطوط مختلفى نقش بسته است؟

 چرا ابروها در بالاى دیدگان انسان قرار گرفته است؟

 چرا چشمهاى انسان به شكل لوزى ساخته شده است؟

 چرا بینى میان دو چشم قرار گرفته است؟

 چرا سوراخهاى بینى در زیر آن خلق شده است؟

 چرا لب فوقانى و سبیل در قسمت ‏بالاى دهان آفریده شده است؟

 چرا دندانهاى جلو، تیز و دندانهاى آسیاب، پهن و دندانهاى ‏انیاب (نیش)، دراز آفریده شده است؟

 چرا كف دست و پا، مو ندارد؟

 چرا مرد ریش دارد ولى زن فاقد ریش است؟

 چرا ناخن و موهاى سر انسان روح ندارند؟

 چرا قلب، صنوبرى شكل آفریده شده است؟

 چرا ریه در دو قسمت آفریده شده و در جاى خود متحرك است؟

 چرا كلیه‏ ها مانند لوبیا خلق شده اند؟

 چرا كاسه زانوها رو به جلو قرار دارد؟

 چرا میان كف پا، گود است و با زمین تماس ندارد؟

امام صادق به سوالات فوق اینگونه پاسخ داده اند:

به این جهت ‏سر از قطعات مختلف تشكیل شده و شكافهایى برایش ‏قرار داده شده است تا صداع (سردرد) آن را نیازارد.

 خداوند مو را بالاى سر رویانده تا به وسیله آن روغن لازم به ‏مغز برسد و بخار مغز از طریق موها خارج شود. همین طور، پوششى ‏براى سرما و گرما باشد. ولى در پیشانى مو نیافریده تا چشم‏ها مزاحمى نداشته باشند و بتوانند به راحتى نور بگیرند.

 ابروها را بالاى چشم قرار داد تا به اندازه كافى به چشم‏ها نور برسد و نیز از رسیدن نور زیاد جلوگیرى كند. چون زیادى نور، چشم‏ را آزار داده و زمینه معیوب شدن آن را فراهم می سازد.

 چشم‏ها به شكل لوزى آفریده شده تا داروهایى كه با سرمه ‏استعمال می شود، به آسانى وارد چشم شده، چرك و مرض به آسانى از آن به وسیله اشك خارج شود.

 به این جهت ‏بینى را میان دو چشم قرار داده است كه بینى نور را به دو قسمت مساوى تقسیم می کند تا نور به طور اعتدال به ‏چشم‏ها برسد.

 سوراخهاى بینى را در پایین آن آفریده تا چرك‏هاى انباشته شده‏ در مغز از این سوراخها بیرون شده و بوهاى معطر كه به وسیله هوا متصاعد می گردد، از آن، بالا رود.

 لب و سبیل را به این جهت روى دهان قرار داده است تا از ورود كثافات دماغ به داخل دهان جلوگیرى كند. و نیز مانع آلوده شدن خوراکی ها گردد.

 – دندانهاى جلو را تیزتر آفریده تا غذا را قطعه قطعه سازند.

 – دندانهاى آسیاب را پهن خلق كرده تا غذا به‏ وسیله آنها كوبیده و نرم گردند. دندانهاى انیاب را درازتر آفریده تا میان دندانهاى ‏آسیاب و دندانهاى پیشین، چون ستونى استوار باشند.

 – كف دست و پاها مو ندارند تا بتوانیم اشیاء را به ‏وسیله آنها لمس نموده، از قوه لامسه به اندازه كافى استفاده نماییم.

 – براى مرد ریش قرار داده تا به پوشاندن صورت محتاج نباشد و نیز از زن بازشناخته گردد.

 – به مو و ناخن‏هاى تن انسان روح نداده تا چیدن و بریدن آنها دردآور و ناراحت كننده نباشد.

 قلب، صنوبرى شكل آفریده شده است تا هنگام آویختگى، نوك‏ باریكش وارد ریه شده و از نسیم آن خنك گردد و نیز مغز سر از حرارت آن آسیب نبیند.

 ریه را در دو قسمت آفریده تا قلب میان فشارهاى آن دو (هنگام ‏باز و بسته شدن) داخل شده و هوا بگیرد.

 كلیه‏ ها مانند لوبیا ساخته شده ‏اند، براى این كه «منى‏» از كلیه‏ ها قطره قطره به سمت مثانه می چکد. اگر كلیه ‏ها كروى و یا به ‏شكل چهارگوش بودند، قطرات منى كه همواره در حال انبساط و انقباضند، به یكدیگر برخورد كرده و در نتیجه هنگام خروج، موجب‏ التذاذ نمی شدند.

 این كه كاسه زانوها به سمت جلو قرار گرفته، به این جهت است‏ كه انسان رو به جلو حركت می کند. سنگینى بدن انسان رو به جلو است. وقتى زانوها به عقب خم شوند، تعادل انسان حفظ شده، راه‏ رفتن و حركات انسان ناموزون و لرزان نمی شود.

 این كه كف پاها را گود و قوسی مانند، خلق كرده به این جهت است‏ كه تمام كف ‏پاها با زمین تماس پیدا نكند. زیرا اگر تمام كف پاها به زمین تماس پیدا كند، پا، چشم و اعصاب صدمه می بیند.